Op pad

Wat kunnen jij en je hondje de komende weken gaan ondernemen?
- 18 mei: Hondendag bij Recreatiecentrum Besthmenerberg
- 26 mei: Jaarlijkse Jonge-Hondendag van Vereniging “De Nederlandse Schapendoes”
- 26 mei: Oirschotse Dag van de Hond

Dit jaar is Toscane de vakantiebestemming bij uitstek voor hondenbezitters. Dat blijkt uit intern onderzoek van CASAMUNDO.nl, dé online vakantieportal van Nederland met ruim 200.000 accommodaties in Europa. Dit seizoen ontving de Italiaanse regio 36% meer Nederlandse hondenbezitters dan in de zomer van 2011. Voor heel Europa geldt een toename van 20% van het aantal mensen dat een hond meeneemt op vakantie. Daarnaast stijgt de vraag naar vakantiehuizen waar meer honden welkom zijn aanzienlijk.

Toscane is veruit de meest populaire vakantieregio met hond. Ook Tirol (2) en Bretagne (3) blijven onverminderd populair onder hondenbezitters. Wanneer gekeken wordt naar het meest populaire vakantieland voor hondenbezitters, dan blijft Frankrijk koploper.

Met deze slogan in het achterhoofd zetten we op een lente-zondag koers naar Kornhorn. Dit dorpje maakt deel uit van het Zuidelijk Westerkwartier en heeft een bijzondere hondenwandeling in de aanbieding: de Eije Wykstra route... een mooi, gevarieerd landschap met elzensingels, dobben (= poelen) en petgaten (achtergebleven na de vervening), bosschages, lommerrijke laantjes, kronkelige boerenpaden, smalle boerenweggetjes en sloten.

Wat is er – gedacht vanuit de hond – fijner dan op een warme dag samen met tientallen andere viervoetertjes te dollen op het zand en daarna een verfrissende duik te nemen in het verkoelende water? Weinig, zo blijkt als we op een zonovergoten zondag bij het hondenstrand van het Lage Bergse Bos zijn aangekomen...

Na de dikmakende feestmaanden in de winter, besluit ik om mezelf en mijn Cairn Terriër Hummer te trakteren op een extra lange calorieverbrandende wandeling in het Brabantse Bladel. Met onze conditie blijkt het nog slechter gesteld dan ik had gedacht...

Rust, ruimte en weidse uitzichten. Na een hectische werkweek verruilen wij de gezellige drukte van de stad voor volledige stilte in het puntje van Limburg. ‘Zou het in de Randstad op een dergelijke plek bezaaid zijn met honden, baasjes en kinderen, hier is in de verste verte geen mens (of dier) te bekennen.’

De paden op, de duinen in. Op zoek naar onontgonnen en vooral hond- vriendelijk natuurterrein komen we terecht in het glooiende – en op dat moment bloedhete – zandlandschap van de Soestduinen. “Het lijkt wel of we in de Sahara zijn beland.”