Kroonvensche Heide Bladel

Tekst: Fleur Baxmeier / Fotografie:Nicole Minneboo

Drie chocoladeletters op mijn bovenbenen, een banketstaaf (of twee) op m’n heupen en minimaal een pond kerstkransjes ter hoogte van mijn maagstreek. Hoe gezellig ook, in de decembermaand vliegen de kilo’s er elk jaar weer in rap tempo aan. Niet alleen bij mij, maar met dank aan goedgeefse oma’s, tantes, schoonmoeders, nichtjes en broers die vinden dat één plakje worst, stukje kaas of toastje zo’n beestje echt geen kwaad zal doen, ook bij mijn trouwe viervoeter Hummer. De hoogste tijd dus voor een extra lange wandeling om korte metten te maken met alle ingenomen loze calorieën – en zo snel mogelijk weer in onze oude topconditie te komen. We zetten koers richting de Kroonvensche Heide, een natuurgebied ten zuiden van Bladel dat ruim vijfhonderd hectare telt. Hier zullen we via visvijvers en kapelletjes, langs vennetjes en beekjes en door naaldbos en loofbos een wandelroute lopen die maar liefst negen kilometer telt, te beginnen bij een Klinkerweg die ons vanaf grandcafé De Tipmast de dichte bossen in voert, vervolgens overgaat in een ietwat drassig zandpad en ons daarna met een ruime bocht naar rechts naar het toegangshek van visvijver het Neerven leidt, een groot meer met een prachtige flora en fauna.

Hummer, die na urenlang opzitten en pootjes geven blij is dat ze eindelijk weer haar baldadige zelf mag zijn, racet uitgelaten richting het water om daar een bijna-botsing te veroorzaken met twee Border Collies. “Geeft niets,” roept bazin Julia Tuns (56) vanaf het bankje waar ze met vriendin Ineke Willemen (59) zit te kletsen. Ze roept Sjors (14) en Jim (12) naar zich toe en vertelt dat ze, toen haar honden jonger – en kwieker – waren, dagelijks uren bij het Neerven wandelde maar nu alleen nog korte stukjes loopt. “Dat vinden de honden leuk hoor, maar we komen hier stiekem vooral voor onszelf. Het is zo heerlijk bij dit water. De rust, de prachtige plek, de vissers langs de kant.”

Frisse boslucht en nieuwe indrukken
Met het gekwetter van diverse soorten watervogels op de achtergrond lopen Hummer en ik verder langs de vijver om bij paal 15 rechtsaf te slaan en kilometers achtereen over zandweggetjes door bossen en langs akkers te wandelen. Hoewel de omgeving vast en zeker overweldigend mooi is, heb ik al mijn energie en aandacht nodig voor het lopen over het zanderige pad – met mijn conditie is het nog slechter gesteld dan ik had verwacht. Ook Hummer hijgt zich een ongeluk en vermoeid hijs ik haar en mezelf op het eerste beste bankje dat we tegenkomen, kom op adem, graai een fles water uit mijn rugtas en neem de moeite om écht om me heen te kijken.
“Mooi is het hier, hè,” leest Jan Lauwers (48), die met Labrador Ties (3) van de andere kant komt aangelopen, mijn gedachten. “Ik woon in Reusel, zo’n vijf kilometer verderop, en probeer elke dag ergens anders te wandelen met Ties,” vertelt hij. “Bij de Belgische grens, in Bergeijk, maar ook regelmatig op de Kroonvensche Heide. Ties kan hier lekker los lopen en voor mij is het ook leuk, want het gebied is zo groot dat je nooit dezelfde route hoeft te lopen.” Ik slik in dat Hummer en ik eigenlijk alweer genoeg gewandeld hebben voor vandaag en zeg ferm dat wij het hier ook fantastisch vinden, nog zo’n vijf kilometer voor de boeg hebben en daarom weer op pad gaan. En dat is precies wat we doen, over smalle paadjes, langs het Kroonven en een geweldige boom die vanwege een legende uit lang vervlogen tijden ‘de Heksenboom’ wordt genoemd. De combinatie van frisse boslucht en nieuwe indrukken zorgt ervoor dat mijn vermoeidheid – en die van Hummer – in de vergetelheid raakt en goed gemutst stappen we verder over het Smokkelaarspad richting de witte hekken van landgoed Ten Vorsel. Daar geniet ik van de oude bomen om ons heen, beklimmen we een heuvel en bekijken we van dichtbij een vleermuizenburcht. Dan is het heuveltje af, lopen door de weilanden en plotseling staan we weer aan een bosrand.

Coulisselandschap
Even weet ik niet precies waar we nu heen moeten, maar Steve van Rijsinge (64) en hond Boris (12), een kruising tussen een Maltezer en een Heidewachtel, komen hier dagelijks en wijzen ons de juiste weg. “Over dat slingerpad daar en dan richting de Franciscus kapel,” adviseert Steve die groot fan blijkt te zijn van landgoed Ten Vorsel. “Het is het coulisselandschap dat het ‘m doet,” legt hij zijn voorliefde uit. “De akkers, de weidegronden, het bos. Je ziet hier ook vaak trekvogels en niet onbelangrijk, Boris vindt het op het landgoed hartstikke leuk. Maar misschien is hij geen goede graadmeter, want hij vindt alles leuk als je maar met hem uitgaat, haha.” We keuvelen nog wat voordat Hummer en ik aan het laatste deel van onze tocht beginnen, op naar de Franciscus kapel waar we op een schattig bankje nog even het uitzicht over het riviertje de Goorloop in ons opnemen, en dan weer terug over zandweggetjes richting De Tipmast gaan. Daar worden we nog nét niet van onze sokken gereden door een man in een wit bestelbusje die zo’n honderd meter verderop gierend in de remmen schiet, de deuren opengooit en het met een klein zwart hondje in zijn kielzog op een lopen zet. “Diesel moest héél nodig uit,” lacht Roy Deus, de bestuurder van de bus, als ik hem even later vraag of hij haast had. “En ik had ook wel zin in een wandelingetje.” Diesel, een driejarige bastaard, is eigenlijk de hond van zijn vriendin, vertelt Deus, maar hij moet ‘m af en toe ook uitlaten. “En dat doe ik graag, zeker in dit gebied. Het is altijd lekker rustig, je komt nooit niemand tegen, en het is ontzettend mooi. Maar goed, dat zijn we in Brabant gewend. Als ik mocht kiezen tussen hier wonen of in een stad in het westen, dan zou ik absoluut voor Bladel kiezen. Wat heb je nu nog meer nodig dan dit?” vraagt hij terwijl hij zijn armen uitstrekt richting de bossen om ons heen. Ik weet het niet, antwoord ik, maar mijn gedachten gaan uit naar het doosje bonbons dat in de auto op me ligt te wachten. Dat wandelen we er morgen wel weer af.

HOND IN BEWEGING
Afvallen is een van de meest gemaakte voornemens – niet alleen voor mensen, ook voor honden. Want net als voor mensen, is overgewicht ook voor dieren gevaarlijk. Maar hoe zorg je dat je hond op een gezonde manier van de overtollige pondjes afkomt?

• Veel bewegen is een must als uw hond moet afvallen. Maak lekkere lange wandelingen, laat je hond meerennen naast de fiets of plan elke avond een uurtje in om te spelen in het park.
• Een hond van de ene op de andere dag twee keer zo weinig eten geven is geen goed idee. Zorg in plaats daarvan voor voeding die minder calorieën bevat dan de gewone voeding, maar wel genoeg eiwitten bevat om de spiermassa te houden. Om een hongergevoel tegen te gaan, moet de dieetvoeding een hoog vezelgehalte hebben. Weeg het voer af. Als je precies de hoeveelheid voer weet waarbij je hond gewicht verliest, zal dit helpen om de strijd tegen de kilo’s te winnen. Weersta de smachtende hondenogen en maak korte metten met tussendoortjes als koekjes of stukjes kaas. Omdat een hond een stuk minder weegt dan een mens, is wat voor ons één koekje is in vergelijking voor een hond zo vijf koekjes! Vertel buren, familie en vrienden dat  je hond een gewichtsprobleem heeft en laat ze je hond niets geven zonder jouw toestemming.
  
  Ook wandelen op de Kroonvensche Heide?
  Het prachtige natuurgebied de Kroonvensche Heide is eigendom van de gemeenste Bladel en bestaat voornamelijk uit naald en loofbos. De Kroonvensche Heide wordt afgewisseld met vennen en beekjes waarvan er nog een aantal bespaard zijn gebleven. Op de website www.ontrack.nl vind je een gevarieerde wandeling die jou en je viervoeter over zandpaden, door de bossen en langs de velden van dit prachtige gebied voert. Je loopt langs vennen met veel flora en fauna en zult oog in oog staan met de Heksenboom uit de legende van Zwarte Kaat die prachtig staat te pronken aan het Smokkelaarspad. Kies voor deze route op www.ontrack.nl onder het kopje ‘De routes’ voor ‘Wandelen met hond’ en daarna voor routes in de provincie Noord-Brabant. Als je vervolgens op ‘Kroonvensche Heide’ klikt, zie je de volledig uitgeschreven route op je scherm.