Coton de Tuléar
De Coton de Tuléar is bijzonder leergierig, maar heeft een consequente opvoeding nodig. Op zijn tijd kan het ras namelijk ontdeugend en zeer eigenwijs uit de hoek komen. In huis is de Coton de Tuléar vrij rustig, alhoewel hij waakt als de beste.
Geschiedenis
Over de afstamming van de Coton de Tuléar gaan verschillende verhalen rond. Een legende vertelt het verhaal van een schip, dat eeuwen geleden voor de kust van Madagaskar in de problemen raakte en verging. De hondjes aan boord waren de enige overlevenden. Zij wisten aan land te komen en overleefden in de wildernis van het eiland.
Een tweede verhaal gaat over een aantal zeelieden die kleine, witte hondjes meenamen op hun reis naar Madagaskar om de ratten weg te houden van hun voedsel en goederen, waardoor de kans op ziektes werd beperkt. Aangekomen op Madagaskar kruisten de zeelieden de hondjes met de plaatselijke viervoeters.
Als voorouders van de Coton de Tuléar worden onder andere de Bichon, het Vlinderhondje en de Bedlington Terriër genoemd.
Populariteit
De Coton de Tuléar was in de koloniale tijd bijzonder favoriet bij de Franse Adel op Madagaskar. Sterker nog: voor gewone burgers was het lange tijd verboden om een dergelijk hondje te bezitten.
In de Verenigde Staten groeit de populariteit van de Coton de Tuleár en ook in Europa kennen steeds meer mensen het witte hondje met zijn moeilijke naam. Hoewel het ras waarschijnlijk al meer dan duizend jaar bestaat, is de Coton de Tuleár pas in 1970 officieel door de FCI erkend als ras.
Verzorging
De Coton de Tuléar verhaart niet. Wel moet zijn vacht regelmatig worden geborsteld om vuil te verwijderen en klitvorming tegen te gaan. Overtollig haar tussen de voetkussentjes en de binnenoren moet regelmatig worden verwijderd.